کانون فرهنگی و احتماعی روزن

مادرفرشته ای هستی است

عبدالحلیم باخرد

مادر فرشتته ای هستی است، برای پاسبانی و پرستاری از فرزندان خود حاضر است جانش را فدا نماید تا بتواند فرزندانش را از دام مرگ برهاند. در حقیقت مادر باداشتن دامان پر از مهر ، عطوفت و مهربانی خود می تواند غم تنهایی ، بی کسی را از چهرۀ فرزندان خود بزداید و همه هست و بود خود را نثار مقدم حضور فرزندانی نماید که بتازگی بدنیا می آیند وزندگی تازه ای را آغاز می کنند. از اینجا گفته می توانیم: هیچ کس را نمی توان در دنیا یافت که همچو مادر مهربان و غمخوار باشد ، زیرا این مادر است با گذشت سال ها ازمرگ فرزندان در فراق آنها می سوزد و داغ بی فرزندی را در دل خود نگه می دارد. پس، بدون داشتن مادر رفیق ، یار ، یاور و مونس روز های تنهایی زندگی نمی تواند با همه زیبایی هایش برای انسان لذت بخش باشد. از این رو، خداوند جلاالله رضایت خود را مشروط و منوط به رضایت والدین دانسته است.

چه بسا انسان های را در جامعۀ خود سراغ داریم، بدون درک این حقایق نعمت داشتن پدر و مادر ، با پدر و مادر خود رفتار زشت می نمایند و سبب آزار واذیت آنها می گردند. اگر بواقعیت آنها متوجه شوند این مادر و پدر است برای آنها امکانات زندگی را فراهم ساخته اند و تمام عمر خود را صرف تربیت و تعلیم فرزندان خویش نموده اند. اما فرزندان آنها این همه ایثار و فداکاری پدر و مادر خویش را نادیده می گیرند. جایگاه و مقام را که مادران دارند نمی توان مقام و جایگاه آنها را با مقام و جایگاه دیگران مقایسه کرد. اگر ما هر قدر تلاش کنیم و شب و روز خدمت مادر و پدر خود را نمائیم ، بازهم نخواهیم توانست به اندازه یک لحظه ای که مادران برای آرامش مان بی خوابی کشیده اند، نمی توانیم آن را جبران کنیم

افزون براین، در دین مبین اسلام نیز به مادر جایگاه و مقامی بزرگی داده شده است، پیامبر(ص) فرمودند: بهشت زیر پای مادران است. این به این معنا است، کسی که پابوس مادر خود باشد می تواند وارد بهشت گردد. بنابراین لازم است ما در هرلحظه و ساعتی کوشش نمائیم رضایت خاطر مادر خود را داشته باشیم تا بتوانیم رضایت خداوند(ج) را بدست آریم. ناگفته نباید گذاشت: این مادران اند بما درس چگونه زندگی کردن را می آموزند ، دست ما را گرفته و برای راهنمای ما شیوه راه رفتن را می آموزند ، پس ما نباید این همه فداکاری مادران خود را نادیده بگیریم و قدر و قیمت آنها را ندانیم. بل، لازم هرچه داریم آنرا در اختیار مادران خود بگذاریم تا باشد مادران مان خوشحال باشند و با خوشحال شدن آنها از ما راضی گردند و در نتیجه ما بتوانیم رضایت خداوند(ج) را بدست آریم.

این را نباید ناگفته گذاشت، این مادران اند که می توانند در نبود پدر برای فرزندان خویش هم پدر باشند و هم مادر. یک مادر هیچ گاه از مراقبت کردن فرزندان خویش خسته نمی شود، بل، دیده شده است همیشه با خوشی آنها خوش و در زمان سختی و مشکلات یار و یاور فرزندان خود می باشد. بنابراین گفته می توانیم مادر نسبت به پدر از جایگاه و منزلتی بالاتری در نزد خداوند(ج) برخوردار است . زیرا مادر بیشتر از پدر برای فرزندان خود خواری می کشد و زحماتی زیادی را متقبل می گردد. مادر از همان روز که طفل را در بطن خود دارد نسبت به طفل خود مهربان می باشد و بودنش را حس می کند و زمانی که طفل بدنیا می آید مهربانی مادر دوچند می گردد و برای آرامش و سلامت طفل خویش مادر حاضر به این است هرنوع فداکاری را انجام دهد تا این که بتواند طفل خود را آرام سازد.

از این رو، طفل اولین کلمه ای را بزبان می آورد مادر است، چون طفل نیز این را می داند که هیچ کسی به اندازه مادر غمخوارش نیست بنابراین ، اولین کلمه ای را که بزبان می راند، کلمه ای مادر است. این خود نشان دهندۀ انس و محبت فرزند با مادر است. ارسطو فیلسوف معروف یونان در بارۀ مادر چنین گفته است: جهان علوم را افلاطون و دنیایی محبت را مادرم به من ارزانی داشته است. به این معنا که من علوم را از افلاطون فراگرافته ام ، محبت و عشق را از مادرم. پس گفته می توانیم، مادر منبع محبت و الفت و مهربانی است. هرجا که دیدی خداوند (ج) با شکوه تحویلت گرفت ، بدون شک بدان که چرخش دعای مادر و پدر است . بنابراین ، گفته می توانیم دعای مادر بهترین سپری است که ما را در تنها ترین روزهای های سختی از بیم بلا می رهاند و ما را در میان طوفان های بزرگ سلامت نگه می دارد ، پس لازم است ما کوشش نمایم در هرزمان دعای مادر خود را باخود داشته باشیم تا باشد که از این همه آفات و بلاهایی که در کمین ما است از آن در امان بمانیم.چه خوب گفته اند اگر مادر باشد می توان آسوده خفت ، هرچند که دیوار خانه فرو ریخته باشد وسقف خانه گنبد کبود آسمان باشد.

از اینجا نقش پاسبانی مادر بعنوان یکی از فرشته های خداوند (ج) برای مان نمایان می گردد. چه بسا افرادی اند که نقش مادران را در زندگی خود نادیده می گیرند . می گویند دست که گهواری را می جنباند یک روز می رسد او می تواند جهان را بچرخاند. واقعاٌ این مادر است می تواند فرزندش را به کمال علم وادب آراسته سازد و او را تقدیم جامعه نماید. تنها فرزند بدنیا آورده مهم نیست، بل، مهم آن است که در تربیت فرزند نیز باید کوشید. زیرا تنها نهالی که آب می خورد می تواند بهتر نمو و رشد کند و ثمر بدهد و از میوه آن دیگران استفاده نماید، اما نهالی که درست آب نخورد، نمی تواند ثمرخوب بدهد ، بل، بزودی اخشکیده و در مقابل تغییر اقلیم نخواهد توانست مقاومت کند. انسان هم درواقع مانند همان درختی و نهالی است، درصورت درست تربیت شود می تواند برای خانواده و جامعه ای خود شخص مؤثر و مفیدی بارآید اما درصورتی درست تربیت نشود می تواند سبب ناراحتی و آزار افراد خانواده و جامعه خود گردد. در خاتمه می خواهم این نوشته را با این شعر به پایان برسانم.

مادر ای پرواز نرم قاصدک

مادر ای معنای عشق شاپرک

مادر ای تمام نال هایت بی صد

مادر ای زیباترین شعر خدا